Een discrete, maar zeer echte aanwezigheidHet christelijk geloof bevestigt met klem dat ieder mens vanaf zijn geboorte een beschermengel ontvangt. Een onzichtbare aanwezigheid, trouw, stil, maar altijd actief. Dit is geen zoete legende om kinderen gerust te stellen. Het is een oude spirituele waarheid, geworteld in het Woord van God en overgeleverd door de traditie van de Kerk. De beschermengel is niet zomaar een symbool van het goede. Hij is een geestelijk wezen dat door God is gezonden en belast is met het begeleiden, beschermen, verlichten en bemiddelen voor elk menselijk wezen.Het grootste deel van de tijd zien we hem niet, horen we hem niet en voelen we zijn aanwezigheid niet eens. En toch is hij er. Altijd. Kijkend. Hij kent ons beter dan we onszelf kennen. Hij houdt van ons met perfecte trouw, omdat hij in ons ziet wat God ziet: een kostbaar, uniek wezen, oneindig geliefd. Less verder...

Een zichtbaar object voor een onzichtbare aanwezigheidDe rozenkrans wordt vaak geassocieerd met gebed. We stellen ons de rozenkrans voor in de handen van mensen die Weesgegroetjes bidden, mediteren over de mysteries en geduldig over de kralen lopen alsof ze een pad volgen. Maar sommige mensen dragen hem gewoon bij zich, in een zak, om hun nek, onderin een tas. Zonder hem eruit te halen. Zonder er per se mee te bidden. Dit discrete gebaar kan voor sommigen vreemd lijken. En toch heeft het een diepe, stille en krachtige betekenis. Less verder...

Een universele spirituele ervaringBij bijna elke geloofsreis komt er een moment waarop het gevoel van Gods aanwezigheid verdwijnt. Het hart wordt droog. Het gebed lijkt leeg. Stilte neemt het over. Wat eens de ziel beroerde, doet dat niet meer. God lijkt ver weg, of zelfs afwezig. Deze ervaring is geen anomalie. Het maakt deel uit van de reis. En toch kan het verontrustend, pijnlijk en zelfs beangstigend zijn. Less verder...

Een geluid dat resoneert tussen hemel en aardeIn de christelijke verbeelding zijn klokken nauw verbonden met gebed, liturgie, de roep van God. Ze markeren tijden, festivals, rouw en een nieuw begin. Hun geluid verspreidt zich door dorpen, landschappen en steden, als een herinnering dat de hemel nooit ver weg is. Maar in de Bijbel zijn klokken niet zo aanwezig als je zou denken. Ze verschijnen onopvallend, maar hun symboliek is krachtig, en hun gebruik werd geïnspireerd door een diepgaande bijbelse traditie. Less verder...

Een God die niet schreeuwtIn de menselijke verbeelding wordt God vaak geassocieerd met macht, donder, vuur. Toch leert de Bijbel ons een andere manier om naar God te luisteren: in stilte, in alle discretie, op een fluistertoon. God wil zich niet opdringen, bang maken, dwingen. Hij spreekt vaak in zachtheid, in dat wat ontsnapt aan het lawaai van de wereld, in dat wat aandacht vereist, luisteren vanuit het hart. Less verder...