Een heilige dicht bij hen die lijden
Sint Charbel heeft Libanon nooit verlaten. Hij bracht het grootste deel van zijn leven door in gebed, stilte en afzondering, ver van het tumult van de wereld. Toch bidden duizenden zieken over de hele wereld elke dag tot hem, overtuigd van zijn discrete maar krachtige aanwezigheid aan hun zijde.
Na zijn dood werd deze maronitische monnik een van de meest aangeroepen voorbidders voor genezing. Zijn naam wordt gefluisterd in ziekenhuizen, verzorgingstehuizen, plattelandskapellen en grote kathedralen. Hij geneest niet zelf, maar hij bidt. En God luistert naar zijn gebeden.
Waarom wenden zoveel zieken zich tot hem?
Omdat de heilige Charbel in stilte heeft geleden, omdat hij liefhad in het verborgene, omdat hij zijn hele leven heeft opgeofferd voor het heil van de zielen. Hij is een broeder voor hen die huilen, een onzichtbare metgezel in de lange nachten van pijn.
Diegenen die tot hem bidden zeggen dat ze een innerlijke vrede voelen, een onverwachte kracht. Sommigen ontvangen lichamelijke genezing, anderen een diepe verlichting in de ziel of het vermogen om ontberingen hoopvol te doorstaan.
Sint Charbel trekt de zieken aan omdat hij niets belooft, maar omdat hij er is. Zijn eenvoudige aanwezigheid, zijn zachte, stille gestalte, herinneren ons eraan dat God dichtbij is, zelfs bij ziekte.
Een trouwe voorspreker, zelfs in hopeloze gevallen
Veel wonderen die aan de heilige Charbel worden toegeschreven, hebben betrekking op menselijke gevallen die als "verloren" worden beschouwd. Mensen die de geneeskunde niet meer kon behandelen. Patiënten die ongeneeslijk werden verklaard. En toch, na oprechte gebeden en novena's die trouw werden gereciteerd, kwam het leven weer tot leven. Deze wonderen zijn niet systematisch. Maar ze zeggen wel iets: God kan handelen en de heilige Charbel is een baken van hoop.
We mogen nooit ophouden met hopen. Bidden tot de heilige Charbel is tegen God zeggen: "Ik geloof dat u ook vandaag nog in staat bent mij te raken."
Gebed tot de heilige Charbel voor de zieken
Sint Charbel,
u die zo van stilte en zelfverloochening hield,
ik vertrouw u vandaag de zieken toe die ik in mijn hart draag.
Jij die de totale overgave aan God hebt gekend,
geef hun pijn, hun verdriet, hun vermoeidheid.
Vraag de Heer om hen te bezoeken,
om hen te verlichten, te troosten,
en als Hij wil, om hen te genezen.
Bid voor de verzorgers,
voor hen die begeleiden in de nacht van ziekte.
Verlos hen van geduld, vrede en ware liefde.
Sint Charbel, wees een licht in hun duisternis,
een sprankje hoop,
en een trouwe vriend op deze moeilijke weg.
Amen.
