De instelling van de eucharistie

Witte Donderdag luidt het paastriduum in. Die avond deelt Jezus zijn laatste maaltijd met zijn discipelen. Deze maaltijd, het Laatste Avondmaal genoemd, wordt een fundamenteel moment voor christenen.

Tijdens deze maaltijd neemt Jezus het brood en zegt: "Dit is mijn lichaam." Vervolgens neemt hij de kelk: "Dit is mijn bloed."

Hij laat niet alleen een herinnering achter. Hij geeft zichzelf.

De voetwassing

Die avond brengt een andere handeling de discipelen in verwarring. Jezus staat op van tafel, neemt een doek en wast de voeten van zijn apostelen. Het wassen van voeten was een taak die voorbehouden was aan dienaren. Door zich zo te vernederen, laat Jezus zien dat ware autoriteit voortkomt uit dienstbaarheid. Hij leert dat christelijke liefde geen woorden zijn, maar concrete daden. Witte Donderdag is een les in nederigheid.

Liefde tot het einde toe

Na de maaltijd gaat Jezus naar de hof van Getsemane. Hij bidt in angst, zich bewust van het lijden dat hem te wachten staat.

Witte Donderdag onthult ons een heldere liefde. Jezus weet wat er gaat gebeuren, en toch gaat hij vrijuit.

Hij kiest ervoor zich te geven.

Het mysterie binnengaan

De viering van Witte Donderdag eindigt in stilte. Het tabernakel wordt leeggemaakt. De klokken zwijgen. De Kerk gaat een tijd van diepe bezinning in.

Deze dag nodigt ons uit om na te denken over het mysterie van de gave.

Ben ik bereid om onvoorwaardelijk lief te hebben?

Ben ik bereid om te dienen zonder iets terug te verwachten?

Witte Donderdag leert ons dat grootheid in nederigheid ligt.

Gebed voor Witte Donderdag

Heer Jezus,

op deze Witte Donderdag,

leer mij lief te hebben zoals U liefhebt.

Geef mij een nederig hart

dat bereid is om te dienen.

Laat mij uw aanwezigheid herkennen

in de eucharistie en in anderen.

Amen.