De stilte die de wereld doordringt
Goede vrijdag is de dag van de grote stilte. Na het tumult van beschuldigingen, slagen en bespotting, na het neerstorten van het kruis dat in de grond is geplant, lijkt de wereld stil te staan. Jezus is gestorven en alles lijkt stil te staan. De stilte is niet alleen om ons heen, maar dringt ook ons hart binnen. Het is een stilte die uitnodigt tot diepe contemplatie, een stilte die bewoond wordt door het mysterie van totale zelfgave.
In deze stilte maken menselijke woorden plaats voor het woord van God dat staat geschreven in de gebaren van de gekruisigde Christus. Er is geen behoefte aan toespraken, want het kruis spreekt voor zichzelf. Het leert ons over liefde die tot het einde gaat, over Gods onwankelbare trouw aan de gewonde mensheid.
Het kruis beschouwen met een open hart
De stilte van Goede Vrijdag aanvaarden betekent accepteren dat je ontwapend wordt door het mysterie van het kruis. Het betekent accepteren dat we niet alles begrijpen met ons menselijk verstand, maar dat we ons laten raken door de diepte van de goddelijke liefde die op dat ultieme moment wordt geopenbaard.
Het kruis is geen mislukking. Het is de opperste uitdrukking van de overwinning van de liefde op het kwaad en de dood. Door Jezus gekruisigd te aanschouwen, ontdekken we een weg van nederigheid en hoop. Hij laat ons zien dat lijden, zelfs het meest onrechtvaardige, kan worden getransformeerd in een bron van leven, wanneer het in liefde wordt aangeboden.
Dit mysterie van het kruis gaat ons te boven, maar het is ons niet vreemd.
De stilte die tot ons hart spreekt
De stilte van Goede Vrijdag is niet leeg. Ze is bewoond. Ze spreekt tot ons met meer dan duizend woorden. Het fluistert ons in dat God nog nooit zo dicht bij ons is geweest als in dit uur waarin Jezus zijn leven geeft. Het openbaart ons dat God in onze eigen stiltes, in onze verwachtingen en beproevingen, in het verborgene aan het werk is.
De tijd nemen om op deze dag in stilte te blijven is een diep gebed aangaan. Het betekent dat we ons hart openen voor Gods discrete maar krachtige aanwezigheid. Deze stilte wordt dan een innerlijke ruimte waar het mysterie van het kruis zich zachtjes ontvouwt, als een licht in de nacht.
Het helpt ons ook om de roep van de armen en de lijdenden te horen, van al diegenen die, zelfs vandaag nog, hun kruis dragen. De stilte van Goede Vrijdag is een leerschool voor luisteren en medeleven.
Het kruis: een doorgang naar het leven
Door de stilte van Goede Vrijdag te verwelkomen, blijven we niet verstijven in pijn. Deze stilte bereidt ons voor op het klinkende woord van de opstanding. Want het kruis is niet Gods laatste woord.
De stille tocht leert ons het geduld van het geloof. Net als de discipelen die de beproeving van Jezus' afwezigheid en stilte bij het graf meemaakten, worden wij opgeroepen om tegen alle hoop in te hopen. In deze schijnbare stilte is God aan het werk. Hij bereidt ons voor op de Paasmorgen, de triomf van het licht over de duisternis.
De stilte van Goede Vrijdag vandaag beleven
Zelfs buiten de grote liturgische vieringen om kunnen we de stilte van Goede Vrijdag in ons dagelijks leven ten volle beleven. Door de onophoudelijke stroom van afleidingen uit te schakelen, door een paar momenten stil te staan bij het kruis, maken we ruimte voor genade.
Deze stilte is geen leegte die gevuld moet worden, maar een ruimte die bewoond moet worden. Het vormt ons, het transformeert ons. Ze maakt ons aandachtiger voor Gods stem en voor het lijden van anderen. Ze bereidt ons voor om in vreugde het licht van de verrijzenis te verwelkomen.
