Een ridder gewond in zijn trots
Ignatius van Loyola werd in 1491 geboren in een adellijke familie in Spaans Baskenland. Aanvankelijk was hij ridder aan het hof en droomde hij van glorie, veldslagen en heldendaden. Maar in 1521, tijdens het beleg van Pamplona, raakte hij ernstig gewond aan zijn been door een kanonskogel. Om de tijd te doden vroeg Ignatius om ridderromans. Maar als dat niet lukt, krijgt hij het Leven van Christus en de Levens van de Heiligen te lezen. Beetje bij beetje vindt er een transformatie plaats: hij ontdekt een andere vorm van heldendom dan dat van de heiligen en begrijpt dat de echte strijd in de ziel wordt gestreden en niet op het slagveld. Hij besluit zich te bekeren, de ijdelheid van de wereld af te zweren en Christus te volgen.
De pelgrim van God
Gezond liet Ignatius alles achter om een leven van boetedoening te leiden. Hij trok zich terug in een grot in Manrèse, vlakbij Montserrat, waar hij een intense spirituele ervaring had. Daar kreeg hij veel innerlijke inzichten en begon hij de Geestelijke Oefeningen te schrijven, een reis van gebed, meditatie en onderscheidingsvermogen die een schat voor de Kerk zou worden.
Van daaruit begon een lange reis: Ignatius werd een pelgrim, zonder fortuin en zonder vastomlijnd plan, trok van stad naar stad, bedelend, studerend, biddend. Beetje bij beetje realiseert hij zich dat God hem roept om niet alleen te dienen, maar samen met anderen.
Stichter van de Sociëteit van Jezus
Ignatius hervat zijn studie in Parijs, ondanks zijn leeftijd en armoede. Daar sluit hij vriendschap met een kleine groep fervente studenten: François Xavier, Pierre Favre en anderen. Samen wijden ze zich aan God door geloften van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid af te leggen. In 1540 keurde paus Paulus III hun stichting goed: de Sociëteit van Jezus, beter bekend als de Jezuïeten.
Ignace werd de algemene overste. Hij organiseerde de missie van zijn metgezellen met een opmerkelijke strengheid. De Jezuïeten begonnen aan onderwijs, verre missies, hulp aan de armen en advies aan koningen. Hun motto: "Ad majorem Dei gloriam".
Ignatius stichtte colleges, schreef brieven en leidde zijn broeders met ongewone praktische en spirituele wijsheid. Hij stierf in Rome in 1556 en liet een dynamische orde achter die een immense rol zou spelen in de geschiedenis van de moderne Kerk.
De meester van het onderscheidingsvermogen
De heilige Ignatius leert ons de kunst van het onderscheiden van de bewegingen van de ziel, van het kiezen volgens de Geest, van het onszelf bevrijden van ongeordende gehechtheden om onszelf volledig beschikbaar te maken voor Gods wil. Zijn Geestelijke Oefeningen worden nog steeds gebruikt in retraites en spirituele begeleiding.
Hij is ook een meester in spiritueel realisme: "Bid alsof alles van God afhangt, maar handel alsof alles van jou afhangt." Deze vruchtbare spanning tussen contemplatie en actie vat de Ignatiaanse geest goed samen.
In 1622 heilig verklaard, is Ignatius de patroonheilige van spirituele retraites en gewetensbezweerders.
Gebed aan de heilige Ignatius van Loyola
Sint Ignatius van Loyola,
u die alles achterliet om Christus te volgen,
geef ons een hart dat vrij, genereus en beschikbaar is.
Leer ons te onderscheiden wat naar God leidt,
en te verwerpen wat ons wegleidt van zijn liefde.
U die zoveel zielen naar het licht van de Geest hebt geleid,
blijf onze metgezel bij belangrijke keuzes,
onze steun bij aarzelingen,
en onze leraar in gebed en actie.
Spreek opvoeders, missionarissen, studenten
aan tot ijver, nauwgezetheid en vreugde in het dienen.
St. Ignatius, soldaat van God, pelgrim van Christus,
stichter tot glorie van de Vader,
Bid voor ons.
Bid voor ons.
Amen.
