Pasen is niet alleen de viering van een gebeurtenis uit het verleden. Het is de bevestiging dat het leven de dood heeft overwonnen, hier en nu, en dat deze overwinning alles verandert. Het christelijk geloof is gebaseerd op deze zekerheid: het graf is leeg en niets kan de mens ooit nog scheiden van de liefde van God. De opstanding van Christus geeft een nieuwe betekenis aan onze beproevingen, ons verdriet, onze angsten en onze verwachtingen. Het is een licht dat onze diepste duisternis doordringt.
Maar hoe laten we dit licht binnen in ons dagelijks leven? Hoe voeden we ons geloof in de overwinning van het leven als we worden omringd door lijden, oorlog, twijfels of gewoon innerlijke vermoeidheid? Deze vijf Bijbelverzen zijn geen magische formules. Het zijn levende woorden, om over te mediteren, over te bidden en dicht bij je hart te houden. Elk van hen draagt een stukje van de opstanding in zich.
"Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft, al sterft hij, toch zal hij leven." Johannes 11:25
Dit vers wordt door Jezus uitgesproken voor het graf van zijn vriend Lazarus. Martha heeft hem net verteld dat het te laat is. Dat haar broer al vier dagen dood is. En Jezus antwoordt dat hij de opstanding en het leven is. Dit is geen verre toekomst, geen vage troost. Het is een waarheid van nu.
Wanneer alles voorbij lijkt, menselijkerwijs onmogelijk, bevestigt Jezus dat hij nog steeds in staat is om leven naar boven te halen. Zelfs als we door verdriet, mislukking of grote vermoeidheid gaan, is dit vers een rots waarop we kunnen leunen.
"Waarom zoeken jullie de levenden tussen de doden? Hij is niet hier, hij is opgestaan." Lucas 24:5-6
Dit zijn de woorden van de engel tegen de vrouwen die naar het graf kwamen. Ze zijn op zoek naar een lichaam, ze brengen parfums mee voor een dode. Maar Gods logica gaat hun te boven. De dode man leeft. De wanhoop is overwonnen. De steen is weggerold.
Dit vers is een oproep om onze kijk te veranderen. Om onszelf niet vast te zetten in wat al voorbij is. Om God niet te zoeken in onze oude angsten, onze oude schuld, onze bevroren mislukkingen. Hij leeft. Hij gaat ons voor. Hij roept ons op om samen met Hem uit het graf te komen.
In het geestelijke leven hebben we soms de neiging om rondjes te draaien om wat dood in ons is. Maar geloof laat ons geloven dat er iets nieuws mogelijk is. Dat het leven altijd sterker is.
"Het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet tegengehouden." Johannes 1:5
Dit vers uit de proloog van het Evangelie volgens Johannes is een krachtig statement. Het licht is in de wereld gekomen en de duisternis heeft het niet kunnen doven. Zelfs verraad, geweld, het kruis en het graf hebben niet het laatste woord gehad.
Deze woorden bereiken ieder van ons, vooral wanneer we het gevoel hebben dat alles donkerder wordt. Als angst de overhand neemt, als de actualiteit ons ontmoedigt, als de binnenkant van ons hart verlaten lijkt. Het licht blijft schijnen. Het maakt misschien geen geluid, maar het houdt stand. Het is trouw. Het is er, zelfs verborgen.
Het is een woord dat je in stilte kunt bewaren, als een kaars die niet wordt gedoofd, ook al waait het hard.
"Zie, Ik maak alle dingen nieuw." Openbaring 21:5
De overwinning van het leven is niet alleen een geruststelling: het is een belofte van transformatie. Dit vers komt aan het einde van de Bijbel, in het visioen van de nieuwe wereld. Maar het begint nu. God vernieuwt harten, situaties, relaties.
Dit vers nodigt ons uit tot actieve hoop. Niet passief wachten, maar innerlijke beschikbaarheid: God mijn leven laten herscheppen. Mezelf laten transformeren, bekeren, zuiveren. Het gaat er niet om het verleden te vergeten, maar om het te transformeren. Het gaat erom te geloven dat niets definitief verloren is, dat alles opnieuw geboren kan worden, hoe langzaam ook, hoe anders.
En soms begint deze vernieuwing met heel eenvoudige dingen: een vergeving die wordt gegeven, een beslissing die wordt genomen, een woord van waarheid, een uitgestoken hand.
"Ik zal niet sterven, ik zal leven en ik zal vertellen over de werken van de Heer." Psalm 118:17
Dit vers is een geloofsbelijdenis. Het ontkent het lijden niet, het gaat er dwars doorheen. Het komt van een man die bijna stierf, maar die verkondigt dat God hem heeft opgewekt.
Hij herinnert ons eraan dat het leven dat God ons geeft er niet een is om te overleven. Het is een geleefd, aangeboden, stralend leven. Zelfs als we zijn neergeslagen, zelfs als we rouwprocessen, burn-outs en donkere nachten hebben meegemaakt, vertelt dit vers ons dat het leven doorgaat. En dat het het verdient om gezongen te worden.
Daar gaat het ook om: het vertellen van de werken van de Heer, niet als spectaculaire prestaties, maar als zaden van leven in de eenvoudigste momenten.
Conclusie
Deze vijf verzen zijn er niet om ons kant-en-klare antwoorden te geven. Ze zijn er om wegen te openen. Om een beetje licht binnen te laten waar twijfel of vermoeidheid bezit van hebben genomen. Het vieren van de opstanding gaat niet alleen over het verheugen over wat er tweeduizend jaar geleden met Jezus is gebeurd. Het gaat over het verwelkomen van dit nieuwe leven in ons dagelijks leven. Het betekent dag na dag ervoor kiezen om te geloven dat niets te dood is voor God. Dat niets te beschadigd is om herbouwd te worden. En dat het leven, het ware leven, het leven dat God geeft, al in ons ontkiemt.
