Elk jaar, eind november, nodigt de katholieke kerk ons uit om een prachtig en diep betekenisvol feest te vieren: het feest van Christus Koning van het Universum. Dit feest, dat wordt gevierd op de laatste zondag van het liturgische jaar, vlak voor het begin van de Advent, is als een kroon op de hele heilsgeschiedenis. Het herinnert ons eraan dat de uiteindelijke betekenis van ons leven, van de Kerk en zelfs van de kosmos, wordt gevonden in Jezus Christus, Heer en eeuwige Koning.

Een feest dat is ingesteld om ons te herinneren aan de essentie

In tegenstelling tot andere zeer oude feesten is het feest van Christus Koning relatief recent: het werd in 1925 ingesteld door paus Pius XI door middel van de encycliek Quas Primas.

Waarom? Als antwoord op een wereld die God al uit het openbare leven wilde bannen en het geloof tot een privéaangelegenheid wilde reduceren. De Heilige Vader wilde ons eraan herinneren dat:

Christus gezag heeft over harten,

over samenlevingen,

over naties,

en over de loop van de geschiedenis.

Dit feest is daarom niet slechts een symbolisch eerbetoon: het verkondigt een echte, actuele, universele waarheid.

Een koning in tegenstelling tot alle anderen

Wanneer we het woord "koning" horen, denken we spontaan aan tronen, legers, rijkdom.

Maar Jezus haalt alle menselijke logica onderuit. Zijn troon is het kruis. Zijn kroon is een doornenkroon. Zijn scepter is barmhartigheid.

Hij is:

een nederige koning, die zichzelf tot dienaar maakt;

een nabije koning, die met zijn volk meeloopt;

een koning van vergeving, die de poorten van het Koninkrijk wijd openzet;

een zegevierende koning, maar door liefde en niet door geweld.

Bij het vieren van Christus de Koning denken we aan een koning die niet overheerst, maar bevrijdt;

een koning die niet neemt, maar zijn leven geeft tot het einde.

Een Koninkrijk dat hier beneden al begint

Het Koninkrijk van Christus is geen militair of politiek koninkrijk. Jezus zei het duidelijk:

"Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld" (Joh 18:36).

Toch begint dit Koninkrijk elke keer wortel te schieten in harten:

iemand kiest vergeving boven wraak,

iemand stelt dienstbaarheid boven eigenbelang,

iemand luistert naar Gods stem in plaats van naar die van de wereld,

iemand laat liefde zegevieren over haat.

Het Koninkrijk is er al, op mysterieuze wijze aanwezig, maar het is nog niet volledig verwezenlijkt. Het feest van Christus Koning laat ons opzien naar dat eeuwige Koninkrijk waar Jezus alles zal samenbrengen.

Een persoonlijke uitnodiging: wie is de koning in mijn leven?

Deze plechtigheid is ook een moment van waarheid. De Kerk stelt ons een essentiële vraag:

Wie regeert er werkelijk in mijn leven?

Is het Christus?

Of is het angst, geld, het zoeken naar erkenning, vermoeidheid, wonden, de blik van anderen?

Het feest van Christus Koning is een gelegenheid:

om onze lasten aan zijn voeten te leggen,

om de Heer weer de eerste plaats te geven,

om ons leven opnieuw in te richten volgens zijn evangelie,

om onze hoop nieuw leven in te blazen: het kwaad zal niet het laatste woord hebben.

Christus de Koning, een feest met een blik op de eeuwigheid

Deze viering, die helemaal aan het einde van het liturgische jaar wordt gehouden, herinnert ons eraan dat de hele geschiedenis van de mensheid op weg is naar een ultieme ontmoeting: de glorieuze wederkomst van Christus.

Op die dag zal de Koning van het Universum komen om zijn volk te verzamelen en voor altijd een Koninkrijk van gerechtigheid, vrede en vreugde te vestigen.

Dit perspectief geeft betekenis aan de geschiedenis, maar ook aan onze dagelijkse strijd. Niets is verloren, niets is tevergeefs: alles is al in zijn handen.

Conclusie: de Koning vieren die bevrijdt en liefheeft

Het feest van Christus Koning van het Universum is veel meer dan een eenvoudige liturgische afspraak:

het is een geloofsverkondiging,

een bron van hoop

en een uitnodiging om ons leven toe te vertrouwen aan de enige Koning die nooit teleurstelt.

Door deze plechtigheid brengt de Kerk ons oog in oog met wat essentieel is:

Jezus Christus is het middelpunt, de zin en het einde van alles.

Moge dit feest ons vertrouwen vernieuwen, ons hart verzachten en in ons het verlangen aanwakkeren om elke dag in de voetsporen van de Koning van Liefde te treden.