Een eenvoudig kind met een brandend hart
Jean-Marie Vianney werd op 8 mei 1786 geboren in Dardilly, vlakbij Lyon, in een streng christelijke boerenfamilie. Hij groeide op in een tijd die geteisterd werd door de Franse Revolutie, die missen verbood en jacht maakte op priesters. In deze clandestiene context ontving hij de sacramenten en ontwikkelde hij een diepe liefde voor de Eucharistie.
Van jongs af aan voelde hij de roeping tot het priesterschap. Maar zijn pad was bezaaid met obstakels: hij had grote moeite met het volgen van de noodzakelijke studies, vooral in Latijn. Hij werd bekritiseerd om zijn gebrek aan intelligentie. Maar zijn vroomheid, vastberadenheid en nederigheid overtuigden uiteindelijk zijn leraren. Hij werd priester gewijd in 1815, op 29-jarige leeftijd.
De pastoor van een klein vergeten dorp
In 1818 werd Jean-Marie benoemd tot pastoor in een klein onbekend dorp in het bisdom Belley: Ars-sur-Formans, 230 inwoners, van wie velen het geloof hadden verlaten. Toen hij aankwam, bad hij deze woorden:
"Heer, geef mij de bekering van mijn parochie. Ik ben bereid om de rest van mijn leven te lijden onder alles wat U wilt!"
Hij begint met bidden, vasten, biechten, onderwijzen en liefhebben. Hij bezoekt elk huis, verzoent gezinnen, herstelt de waardigheid van de zondag en bestrijdt afleidingen (zoals bals of cabaret) met vastberadenheid maar vriendelijkheid. Hij brengt uren door in de biechtstoel, spreekt met eenvoud maar met diepgang. Beetje bij beetje veranderde het dorp.
Een priester van vuur, een onvermoeibare biechtvader
Zijn heiligheid, naastenliefde en zelfopoffering trokken mensen aan. Mensen kwamen van heinde en verre om bij hem te biechten. De rijen in de biechtstoel duurden soms 16 tot 18 uur per dag. Hij zag harten, las zielen, troostte de bedroefden en leidde zondaars naar het licht. Aan het eind van zijn leven kwamen er naar schatting meer dan 100.000 pelgrims per jaar naar Ars.
De duivel, woedend over zoveel bekeringen, kwelde hem regelmatig: geluiden in zijn kamer, brandjes, bedreigingen... maar de heilige curé reageerde met humor, geduld en gebed.
Jean-Marie leefde in radicale armoede. Hij at weinig, sliep weinig, gaf alles. Zijn leven was een voortdurend offer van liefde. Hij stierf uitgeput op 4 augustus 1859, 73 jaar oud.
Patroon van alle priesters
In 1925 werd hij heilig verklaard en uitgeroepen tot patroon van alle parochiepriesters over de hele wereld. Paus Johannes XXIII zei over hem:
"Het mooiste aan de Curé d'Ars is dat hij zichzelf helemaal heeft weggelaten, zodat God alles kon zijn."
Hij blijft een toonbeeld van priesterlijke ijver, barmhartigheid en zelfgave. Zijn lichaam, dat intact is teruggevonden, rust in het heiligdom in Ars, dat een belangrijk pelgrimsoord is geworden voor priesters en gelovigen.
Gebed aan de heilige Johannes Maria Vianney
Sint Johannes Maria Vianney,
u die zo hield van uw priesterschap en de zielen die aan uw zorg waren toevertrouwd,
geef de Kerk heilige, ijverige en nederige priesters.
Leer ons de eucharistie lief te hebben zoals u die liefhad,
om met vertrouwen de biechtstoel te benaderen.
U die weende om de zondaars,
breek voor hen die van God zijn afgedwaald.
Geef ons een eenvoudig hart, een levend geloof,
en het geduld van hen die tegen alle hoop in hopen.
Wees de gids van herders, de troost van de bedroefden,
en de levende getuige van de barmhartigheid van de Vader.
Sint Curé van Ars, bid voor ons.
Amen.
